Obuwie ochronne

Obuwie ochronne produkowane jest w szerokim asortymencie i najczęściej przeznaczone jest do ochrony przed kilkoma rodzajami zagrożeń jednocześnie. Ma chronić stopy i nogi przed uszkodzeniami mechanicznymi lub chemicznymi, przed oparzeniami lub szkodliwym działaniem ciepła, zimna bądź wilgoci. Parametry ochronne zależą głównie od materiałów użytych do ich produkcji, a także konstrukcji i ewentualnego wyposażenia w dodatkowe elementy (np. podnoski, wkładki antyprzebiciowe, ochrony śródstopia, ochrony kostki).

PODZIAŁ OBUWIA

I. ZE WZGLĘDU NA PRZEZNACZENIE WYRÓŻNIA SIĘ OBUWIE CHRONIĄCE PRZED:

  1. 1. czynnikami mechanicznymi,
  2. 2. czynnikami chemicznymi,
  3. 3. czynnikami biologicznymi,
  4. 4. czynnikami termicznymi,
  5. 5. porażeniem prądem elektrycznym,
  6. 6. czynnikami atmosferycznymi,
  7. 7. niebezpieczeństwami w środowisku zagrożonym wybuchem.

1. OBUWIE CHRONIĄCE PRZED CZYNNIKAMI MECHANICZNYMI

Do jednych z najczęściej powtarzających się urazów stóp należy przekłucie podeszwy (np. nadepnięcie na gwóźdź), przecięcie bądź otarcie. Przed przekłuciem najskuteczniejszą ochroną jest cienka, odporna na korozję wkładka stalowa, wytrzymująca przekłucie o sile 1100 N. Obuwie takie wyposażone jest również zwykle w podnosek stalowy, który chroni przed urazami palców np. przez spadające przedmioty.

Przed przecięciem chronią buty o podwyższonej cholewie (np. trzewiki), posiadające podnoski, wkładki antyprzebiciowe oraz odpowiednie wierzchy (skóra, tworzywo sztuczne, guma). Cholewki obuwia chroniącego przed przecięciem pilarką łańcuchową muszą być wyższe niż 19,5 cm. Buty o wysokiej cholewce chronią również przed urazami kostki.

Skutki dużych obciążeń, potknięć lub upadków mogą być niwelowane dzięki absorpcji energii w części piętowej. Pochłanianie energii odbywa się dzięki odpowiedniej konstrukcji podeszwy oraz zastosowanym odpowiednim materiałom. System absorpcji energii zwiększa komfort użytkowania obuwia, zwłaszcza dla pracowników będących w ciągłym ruchu. Przed spadającymi przedmiotami chronią podnoski stalowe lub z tworzywa sztucznego, których dobór zależy od stopnia zagrożenia uderzeniem i jego potencjalnej energii.

Obuwie tzw. ochronne musi chronić stopy przed uderzeniem o energii 100 J, obuwie bezpieczne – do 200 J. Podnoski powinny być izolowane od wierzchu obuwia przez odpowiedni materiał.

Ochrony śródstopia stosuje się np. nakładki ze stali bądź tworzywa sztucznego. Wszystkie zabezpieczenia powinny być tak skonstruowane i umieszczone w obuwiu, aby pracownik mógł w nich wygodnie pracować i by nie przeszkadzały mu w wykonywaniu normalnych ruchów stóp. Niebezpieczeństwo dla pracowników stanowią również śliskie i nierówne powierzchnie. Ochrona przed poślizgiem polega na stosowaniu butów o dobrej przyczepności do podłoża, zarówno suchego, jak i zwilżonego wodą, olejami, smarami itp. Ważną rolę odgrywa odpowiednie urzeźbienie spodów, mające zwiększać siłę tarcia i umożliwiać odprowadzenie nagromadzonej na spodach cieczy na zewnątrz (rzeźba podeszwy powinna być „otwarta” po stronie zewnętrznej). Najczęściej stosowanym materiałem do produkcji podeszw wodo-, olejo- i smaroodpornych jest poliuretan oraz niektóre rodzaje kauczuków. Jako ochronę przed czynnikami mechanicznymi stosuje się także nagolenniki, nakolanniki, nastopniki itp., wykonane ze skóry, gumy bądź tworzyw sztucznych.

2. OBUWIE CHRONIĄCE PRZED CZYNNIKAMI CHEMICZNYMI

Buty mające chronić przed chemikaliami występują jako obuwie bezpieczne, ochronne lub zawodowe, czyli mogą, ale nie muszą, posiadać podnosek. Stosowane są wszędzie tam, gdzie nogi pracownika narażone są na kontakt z niebezpiecznymi chemikaliami. Tworzywa, z których wykonane są buty chemoodporne, muszą być odporne na działanie chemikaliów, czyli nie mogą przepuszczać substancji oraz przy kontakcie z danym związkiem chemicznym powinny zachować swoje właściwości fizyczne.

Obuwie skórzane wykonane jest z naturalnych skór o właściwościach olejo-, wodo- i kwasoodpornych, z podeszwą z gumy naturalnej, neoprenu, poliuretanu i in. Przy długotrwałym narażeniu na działanie chemikaliów zaleca się obuwie gumowe lub z PCW, neoprenu, winylu itp., charakteryzujące się szczelnością, odpornością na wodę i różne związki chemiczne, nienasiąkliwością i elastycznością.

    Obuwie chroniące przed czynnikami chemicznymi można sklasyfikować wg substancji, przed którą ma chronić:
  • chroniące przed wodą i wodnymi roztworami substancji obojętnych,
  • chroniące przed kwasami i zasadami,
  • chroniące przed olejami, smarami i tłuszczami,
  • chroniące przed rozpuszczalnikami organicznymi,
  • chroniące przed środkami ochrony roślin.

Obuwie chroniące przed wodą może być wykonane ze skóry wodoodpornej, jeśli na działanie wody narażone są jedynie stopy pracownika. Natomiast, gdy dodatkowo istnieje możliwość kontaktu z wodą wyższych partii nóg, należy stosować obuwie wykonane z tworzywa gumowego. Są to przeważnie szczelne buty o podwyższonej cholewie – do kolan lub bioder użytkownika. W środku są wyściełane podszewką. Podeszwa powinna mieć właściwości przeciwpoślizgowe. Mogą mieć podnosek, który dodatkowo chroni stopy przed uszkodzeniami mechanicznymi. Przed rozcieńczonymi kwasami i zasadami chronią buty z impregnowanych kwasoodpornie skór, natomiast przy kwasach stężonych stosuje się szczelne obuwie z PCW, chroniące stopy i podudzia pracownika.

Obuwie chroniące przed olejami i innymi tłuszczami jest najczęściej obuwiem skórzanym, posiadającym olejoodporną podeszwę wykonaną z gumy lub poliuretanu. Buty te zwykle chronią również przed uszkodzeniami mechanicznymi. Stosuje się je najczęściej w budownictwie, w przemyśle maszynowym, transporcie itp. Przed rozpryskami olejów chronią buty ze skóry impregnowanej olejoodpornie, gumy, neoprenu lub PCW o podwyższonej cholewie. Obuwie sięgające do kolan wykonane z polichlorku winylu bądź neoprenu chroni również przed różnego rodzaju rozpuszczalnikami. Stosowane jest najczęściej na stacjach benzynowych, w rafineriach, w przemyśle chemicznym. Polichlorek winylu (PCW) jest szeroko stosowany w produkcji obuwia chemoodpornego, gdyż odznacza się wysoką odpornością na działanie stężonych kwasów, tłuszczów, rozpuszczalników itp. Buty z PCW są najczęściej wysokie, sięgające kolan, z bawełnianą wyściółką i o podeszwie antypoślizgowej.

Praca ze środkami ochrony roślin wymaga ochrony nóg, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo kontaktu z substancjami chemicznymi. Jeśli możliwe jest spryskanie stóp i podudzi, należy stosować obuwie całotworzywowe, np. z PCW, jeśli nie ma takiego zagrożenia – wystarczy używać skórzanych trzewików o gumowych spodach.

3. OBUWIE CHRONIĄCE PRZED CZYNNIKAMI BIOLOGICZNYMI

Obuwie chroniące przed mikroorganizmami stosowane jest głównie w służbie zdrowia i w przemyśle spożywczym. Wykonane zwykle z białej gumy lub z tworzywa sztucznego, posiada wysoką cholewę. W zależności od rodzaju pracy może być wyposażone w podnoski oraz podeszwę wodo- i olejoodporną. Musi spełniać wymogi higieniczne, czyli nadawać się do codziennego mycia lub dezynfekcji.

4. OBUWIE CHRONIĄCE PRZED CZYNNIKAMI TERMICZNYMI

Buty chroniące przed zimnem
Buty chroniące przed zimnem muszą gwarantować dobrą izolację przed niską temperaturą.Poza funkcją termoizolacyjną chronią również przed urazami mechanicznymi. Stosowane są z reguły przez pracowników pracujących na otwartej przestrzeni oraz w chłodniach. Obuwie ocieplane wykonane jest ze skóry (wewnątrz wyściełanej sztucznym futerkiem) lub z gumy i filcu. Są to najczęściej trzewiki lub buty o podwyższonej cholewce, zapinane lub wsuwane.

Buty chroniące przed wysokimi temperaturami
Niektóre prace wymagają stosowania obuwia chroniącego przed czynnikami gorącymi. Buty dla hutników mają izolować nogi pracownika przed gorącym podłożem, iskrami oraz odpryskami metali. Muszą wykazywać właściwości trudnopalne i żaroodporne, jednocześnie ze względu na uciążliwość wykonywanej pracy, powinny zapewniać komfort użytkowania. Obuwie dla hutników produkowane jest zwykle jako trzewiki ze skóry garbowanej solami chromu, podeszwy wykonane są z kauczuku neoprenowego. Materiały powinny też odznaczać się dobrą izolacyjnością cieplną. Muszą posiadać podnoski, podwyższoną cholewkę oraz system szybkiego zdejmowania (w wypadku przedostania się gorącego odprysku do wnętrza). Należy zaznaczyć, że butów żaroodpornych nie należy stosować w środowisku wilgotnym, narażonym na działanie olejów i smarów, gdyż skóry trudnopalne nie wykazują właściwości wodo- i olejoodpornych. Poza hutnictwem obuwie tzw. dla hutników stosuje się na stanowiskach pracy o podobnym charakterze i warunkach – w koksowniach, odlewnictwie, w niektórych zakładach chemicznych, w hutach szkła itp., czyli wszędzie tam, gdzie występuje wysoka temperatura podłoża. Podobne właściwości, wyłączając cechę żaroodporności, posiadają buty dla spawaczy, narażonych na odpryski gorących metali. Dodatkowym elementem ochronnym jest podeszwa olejoodporna. Buty dla spawacza występują jako trzewiki lub półsaperki. Oprócz prac typowo spawalniczych należy je stosować w miejscach, gdzie istnieje ryzyko kontaktu z gorącymi odpryskami oraz iskrami, występuje podwyższona temperatura, a podłoże zabrudzone jest olejami i smarami.

Specjalną grupę obuwia stanowią buty dla straży pożarnej, wykonane ze skór licowych, gumy wulkanizowanej lub tworzyw sztucznych. Obuwie dla strażaków charakteryzuje się wodo- i żaroodpornością, posiada stalowe podnoski i wkładki antyprzebiciowe, jest antyelektrostatyczne. Podeszwa odporna jest na kontakt z podłożem o temperaturze 250°C.

5. OBUWIE CHRONIĄCE PRZED PORAŻENIEM PRĄDEM ELEKTRYCZNYM

Buty elektroizolacyjne przeznaczone są do prac przy urządzeniach elektrycznych o napięciu pow. 250 V jako dodatkowy sprzęt ochrony osobistej, wymagający dla skutecznej ochrony przed prądem sprzętu zasadniczego. Wykonane są z kauczuku naturalnego lub ze specjalnych tworzyw sztucznych. Występują najczęściej w formie kaloszy lub półbutów. Obuwie elektroizolacyjne musi być poddawane okresowym badaniom odporności elektrycznej co 6 miesięcy. Nie należy ich stosować przy kontakcie z olejami, smarami, benzyną, kwasami. Obuwie ochronne elektroizolacyjne powinno wytrzymać ściśle określone w normach wartości elektryczne. Jako dodatkowa ochrona przed prądem stosowane jest w energetyce oraz w górnictwie.

6. OBUWIE CHRONIĄCE PRZED CZYNNIKAMI ATMOSFERYCZNYMI

Obuwie chroniące przed wysoką lub niską temperaturą powietrza, opadami i wilgocią stosowane jest przede wszystkim przez pracowników wykonujących swoje obowiązki na otwartej przestrzeni. Muszą odznaczać się dobrą izolacją od zimna lub ciepła, przy jednoczesnym przepuszczaniu pary wodnej.

W zależności od rodzaju i miejsca pracy można używać butów z bocznymi otworami, poprawiającymi wentylację. Do prac w środowisku wodnym przeznaczone jest obuwie gumowe do kolan lub bioder. Może być wyposażone w podnoski, wkładki stalowe lub podeszwę antypoślizgową.

7. OBUWIE PRZEZNACZONE DO PRAC W ŚRODOWISKU ZAGROŻONYM WYBUCHEM

Podczas prac w środowisku, gdzie istnieje ryzyko wybuchu (gazownie, lakiernie, przemysł chemiczny i petrochemiczny, produkcja materiałów wybuchowych itp.), należy używać butów szybko odprowadzających ładunki do podłoża oraz obuwia antyelektrostatycznego. Obuwie prądoprzewodzące nie może być stosowane w zagrożeniu porażenia prądem, czyli przy urządzeniach elektrycznych pod napięciem. Wierzchy butów wykonane są ze skóry; przy podeszwie umieszczony jest przewód prądoprzewodzący, wchodzący do wnętrza obuwia i stykający się z piętą użytkownika, co gwarantuje odprowadzanie ładunków elektrostatycznych do podłoża. Buty antyelektrostatyczne stosuje się podczas prac, gdzie trzeba zmniejszyć możliwość naładowania elektrostatycznego, by uniknąć zapalenia substancji łatwopalnych, gazów, oparów, spowodowanego iskrą. Obuwie antyelektrostatyczne nadaje się do prac przy urządzeniach elektrycznych pod napięciem do 220 V.

II. ZE WZGLĘDU NA WYMAGANIA DOTYCZĄCE OBOWIĄZUJĄCYCH NORM BUTY DZIELI SIĘ NA KLASY OCHRONY.

Pierwsza klasa ochronna dopuszczająca dużą dowolność materiałów stosowanych na wierzchy obuwia jest przeznaczona głównie do stosowania w pomieszczeniach zamkniętych.

W drugiej i trzeciej klasie ochronnej materiały stosowane do produkcji butów muszą posiadać gwarantowane właściwości w zakresie wodoodporności i nasiąkliwości. Powinny one gwarantować właściwe parametry podczas pracy na otwartej przestrzeni (dokładniejszy opis w punkcie D). Podeszwy wykonane w technologii wtrysku bezpośredniego z dwuwarstwowego poliuretanu (PU) lub z nitrylu – zastępując przestarzałą wulkanizowaną podeszwę z kauczuku – gwarantują obecnie dużo większą trwałość i lekkość obuwia.

W zastosowaniach przemysłowych (m.in. budownictwo, leśnictwo, przemysł ciężki, transport i magazynowanie) niezastąpionym materiałem jest licowa skóra bydlęca (czasami zastępowana tańszą i mniej trwałą dwoiną bydlęcą). W przemyśle spożywczym dodatkowym wymogiem jest specjalna obróbka skóry, gwarantująca jej parametry higieniczne (musi uniemożliwiać rozwój bakterii i mikroorganizmów). Zarówno podnoski, jak i stalowe przekładki antyprzebiciowe powinny gwarantować odpowiednią ochronę (zgodną z normami) przy zachowaniu wygody i komfortu użytkowania. Istnieją ponadto kategorie S4 i S5, które dotyczą wyłącznie obuwia całogumowego (wulkanizowanego) i całotworzywowego (wtryskowego). Znajdują zastosowanie wszędzie tam, gdzie występuje duża wilgoć, woda i zanieczyszczenia.

III. ZE WZGLĘDU NA KONSTRUKCJĘ WYRÓŻNIA SIĘ NASTĘPUJĄCE TYPY OBUWIA:

• sandały,
• półbuty,
• trzewiki,
• buty o podwyższonej cholewce,
• buty do kolan.

Dobór odpowiednich butów pod względem konstrukcyjnym uzależniony jest od charakteru pracy i możliwych zagrożeń w określonych warunkach.

IV. KOLEJNYM KRYTERIUM PODZIAŁU JEST POZIOM ZAGROŻEŃ, PRZED KTÓRYMI OBUWIE POWINNO CHRONIĆ.

Obuwie można podzielić na trzy rodzaje wg stopnia ochrony :
Obuwie bezpieczne – mające cechy ochronne, z ochronami palców (podnoski), których wytrzymałość badana jest przy uderzeniu z energią 200 J. Wymagania dotyczące obuwia bezpiecznego określa PN-EN 345. Odpowiednie klasy ochrony „S” („safety” – dla obuwia bezpiecznego) zostały przedstawione w Tabeli 7. Obuwie bezpieczne musi posiadać podnosek ochronny chroniący stopę użytkownika przed uderzeniem z energią 200 J. Obuwie klasy S1 ma zabudowaną piętę, jest antyelektrostatyczne i ma zdolność pochłaniania energii. Klasa S2 gwarantuje, że obuwie jest wodochronne, posiada metalowy podnosek. Klasę S3 charakteryzuje ponadto wkładka antyprzebiciowa oraz odpowiednio głębokie urzeźbienie podeszwy.
Obuwie ochronne – do użytku w pracy, gdzie należy chronić palce nóg, posiadające podnoski, których wytrzymałość badana jest przy użyciu energii 100 J. Właściwości obuwia ochronnego wg PN-EN 346 są charakteryzowane analogicznie do obuwia bezpiecznego, jednakże zamiast symbolu „S” stosuje się literę „P” („protective” – dla obuwia ochronnego). Obuwie ochronne również musi posiadać podnosek, jednak chroni on przed uderzeniem o energii do 100 J.
Obuwie zawodowe – przeznaczone do codziennego użytkowania, chroniące przed urazami, które mogą wystąpić w miejscu pracy. Norma PN-EN 347 opisuje wymagania dla obuwia tzw. zawodowego. Obuwie takie, zwane dotychczas w Polsce obuwiem roboczym, nie musi posiadać podnoska ochronnego. Pozostałe wymagania określone zostały podobnie jak w przypadku obuwia ochronnego i bezpiecznego, oznaczone literą „O” (od „occupational” – obuwie zawodowe).


ROZMIARY OBUWIA

Numeracja metryczna (polska) Numeracja sztychowa (francuska) Numeracja calowa (angielska)
23 36 3,5
23,5 4 37
24 4,5 37,5
24,5 5 38
25 5,5 39
25,5 6 40
26 7 40,5
26,5 7,5 41
27 8 42
27,5 8,5 43
28 9 43,5
28,5 10 44
29 10,5 45
29,5 11 46
30 11,5 46,5
30,5 12 47
31 13 48
32 14 32

 


NORMY

Każdy but z obuwia ochronnego musi być oznaczony w jasny i nieusuwalny

Każdy typ obuwia bezpiecznego musi być oznakowany w sposób jasny i nieścieralny, na przykład, poprzez stemplowanie lub znakowanie na gorąco, zawierające następujące informacje :
- rozmiar, numer obuwia
- oznaczenie typu według producenta
- znak firmowy producenta
- data produkcji (miesiąc i rok)
- odniesienie do numeru normy europejskiej
- odpowiedni symbol(e) oznaczający właściwości ochronne lub jeśli ma to zastosowanie, odpowiednią kategorię (SB, S1,…,S5).

Jeżeli chodzi o symbole dla obuwia specjalnego przeznaczenia, ich znaczenie musi być zgodne z poniższymi wskazaniami :
P : Odporność podeszwy na przebicie
E : Absorpcja energii w części piętowej
C : Odporność elektryczna, prądoprzewodniość
A : Oporność elektryczna, antyelektrostatyczność
HI : Podeszwa izolująca od ciepła
CI : Podeszwa izolująca przed zimnem
WRU : Przepuszczalność wody i absorpcja wody przez wierzchy obuwia skórzanego
HRO : Odporność podeszwy na kontakt z gorącym podłożem
ORO : Odporność podeszwy na węglowodory, oleje napędowe
WR : Odporność połączenia wierzchu i spodu obuwia skórzanego na przepuszczalność wody
M : Odporność śródstopia na uderzenia
CR : Odporność wierzchu na przecięcie ostrym przedmiotem

asortyment dla strażaków :
- F : Wysokie obuwie dla strażaków
- FP : Wysokie obuwie dla strażaków z podeszwą odporną na przebicie
- FA : Wysokie obuwie dla strażaków posiadające właściwości antyelektrostatyczne
- FAP : Wysokie obuwie dla strażaków posiadające właściwości antyelektrostatyczne, z podeszwą odporną na przebicie

osłona antyprzecięciowa do „ręcznych pilarek łańcuchowych”
- odporność cholewy na przecięcie ręczną pilarką łańcuchową Klasa 0, 1, 2 lub 3).

podwójny trójkąt
- protektor izolujący (Klasa 00, 0, 1, 2, 3 i 4).

EN344-1:1997 Wymagania ogólne

Norma EN344 określa podstawowe wymagania i metody badań obuwia bezpiecznego, obuwia ochronnego i obuwia zawodowego do użytku w pracy.
Norma ta może być stosowana tylko w ścisłym powiązaniu z normami EN345-1, EN346-1 i EN347-1, które precyzują wymagania w stosunku do obuwia w zależności od poziomów występujących specyficznych zagrożeń.

Wymagania określone w tych normach mogą być podzielone na trzy kategorie :
* SB lub S1 do S5 (obuwie bezpieczne)
* PB lub P1 do P5 (obuwie ochronne)
* O1 do O5 (obuwie zawodowe)

WSZYSTKIE MATERIAŁY
* NF EN345-1 / EN ISO20345
SB : Podstawowe właściwości
* NF EN346-1 / EN ISO20346
PB : podstawowe właściwości :


KLASA 1 : WSZYSTKIE MATERIAŁY ZA WYJĄTKIEM POLIMERÓW NATURALNYCH LUB SYNTETYCZNYCH
* NF EN345-1 / EN ISO20345
S1 : podstawowe właściwości plus : - zabudowana pięta – właściwości antyelektrostatyczne – absorpcja energii w części piętowej
S2 : jak S1 plus : - nieprzepuszczalność wody
S3 : jak S2 plus : - odporność podeszwy na przebicie – urzeźbienie podeszwy

* NF EN346-1 / EN ISO20346
P1 : podstawowe właściwości plus : - zabudowana pięta – właściwości antyelektrostatyczne – absorpcja energii w części piętowej
P2 : jak P1 plus : - nieprzepuszczalność wody
P3 : jak P2 plus : - odporność podeszwy na przebicie – urzeźbienie podeszwy

* NF EN347-1 / EN ISO20347
O1 : podstawowe właściwości plus : - zabudowana pięta –odporność na węglowodory, olej napędowy – właściwości antyelektrostatyczne podeszwy – absorpcja energii w części piętowej
O2 : jak O1 plus : - nieprzepuszczalność wody
O3 : jak O2 plus : - odporność podeszwy na przebicie – urzeźbienie podeszwy

KLASA 2 : Polimery naturalne i syntetyczne
* NF EN345-1 / EN ISO20345
S4 : podstawowe właściwości plus : właściwości antyelektrostatyczne podeszwy - absorpcja energii w części piętowej
S5 : jak S4 plus - odporność podeszwy na przebicie – urzeźbienie podeszwy

* NF EN347-1 / EN ISO20347
O4 : podstawowe właściwości plus : właściwości antyelektrostatyczne - absorpcja energii w części piętowej
O5 : jak O4 plus : - odporność podeszwy na przebicie – urzeźbienie podeszwy

EN346-1:1997 Specyfikacja obuwia ochronnego oznaczonego "P"

Niniejsza norma europejska określa, w odniesieniu do normy EN344-1, wymagania podstawowe i dodatkowe (fakultatywne) dla obuwia ochronnego do użytku w pracy, oznaczonego literą « P ». Obuwie zostało zaprojektowane, wyposażone w podnosek bezpieczeństwa, który ma chronić przed uderzeniami o maksymalnym poziomie energii rzędu 100 Dżuli i przed ściskaniem rzędu 10 kN.

EN ISO 20345 Specyfikacja obuwia ochronnego do użytku zawodowego

Niniejsza norma europejska określa, w odniesieniu do normy EN344-1, wymagania podstawowe i dodatkowe (fakultatywne) dla obuwia bezpiecznego do użytku w pracy, oznaczonego literą « S ».
Obuwie zostało zaprojektowane, wyposażone w podnosek bezpieczeństwa, który ma chronić przed uderzeniami o maksymalnym poziomie energii rzędu 200 Dżuli i przed ściskaniem rzędu 15 kN.

EN ISO 20347 Specyfikacja obuwia roboczego do użytku zawodowego oznaczonego "O"

Niniejsza norma europejska określa, w odniesieniu do normy EN344-1, wymagania podstawowe i dodatkowe (nieobowiązkowe) dla obuwia zawodowego do użytku w pracy, oznaczonego literą « O ». Obuwie to różni się od obuwia bezpiecznego tym, że nie jest wyposażone w podnoski bezpieczeństwa chroniące przed uderzeniami i przed ściskaniem.

EN345-1:1997 Specyfikacja obuwia ochronnego do użytku zawodowego

Niniejsza norma europejska określa, w odniesieniu do normy EN344-1, wymagania podstawowe i dodatkowe (fakultatywne) dla obuwia bezpiecznego do użytku w pracy, oznaczonego literą « S ».
Obuwie zostało zaprojektowane, wyposażone w podnosek bezpieczeństwa, który ma chronić przed uderzeniami o maksymalnym poziomie energii rzędu 200 Dżuli i przed ściskaniem rzędu 15 kN.

EN ISO 20346 Specyfikacja obuwia ochronnego oznaczonego "P"

Niniejsza norma europejska określa, w odniesieniu do normy EN344-1, wymagania podstawowe i dodatkowe (fakultatywne) dla obuwia ochronnego do użytku w pracy, oznaczonego literą « P ». Obuwie zostało zaprojektowane, wyposażone w podnosek bezpieczeństwa, który ma chronić przed uderzeniami o maksymalnym poziomie energii rzędu 100 Dżuli i przed ściskaniem rzędu 10 kN.